De negatieve spiraal doorbreken
In het gezin van mevrouw M. speelde veel tegelijk. Ze woont met haar zes kinderen in een kleine woning. De schuldenafkoop gaf enige verlichting, maar de problemen zijn diepgeworteld. Dankzij intensieve begeleiding is er ruimte ontstaan om urgente zaken aan te pakken: de zorg voor de kinderen, verblijfspapieren, gezondheid en financiële stabiliteit. Stap voor stap werken we aan het doorbreken van de negatieve spiraal.
Coach Julia is inmiddels een jaar betrokken en blikt samen met mevrouw M. terug.
De verhalen die je leest/luistert, zijn gebaseerd op echte situaties van gezinnen die deelnemen aan Immerloo Schuldenvrij en de coaches die hen begeleiden. Om hun privacy te beschermen, zijn namen en details aangepast. De verhalen worden verteld door stemacteurs.
Lees hieronder het hele verhaal van mevrouw M. en coach Julia, of beluister hieronder het fragment.
Mevrouw M.:”Vroeger… ik wist niet meer wat ik moest doen. Alles kwam tegelijk. Geen geld, geen rust, geen papieren voor de kinderen. Mijn hoofd was vol. En dan zeggen ze dat je meer hulp moet vragen. Maar ik wist niet eens waar ik moest beginnen.”
Julia:”Toen wij binnenkwamen, door Immerloo Schuldenvrij, was het een chaos. De minderjarige kinderen stonden onder toezicht. Het huis was een chaos, de kinderen spijbelden veel en er waren veel zorgen over met name de jongste kinderen. Moeder kan niet lezen of schrijven. Brieven bleven liggen. Geen zorgverzekering, geen huisarts, schulden stapelden zich op. Het was alsof alles tegelijk was vastgelopen. Ik zag direct: dit lukt niet alleen. Samen zijn we begonnen om orde te scheppen. De post openmaken en prioriteiten stellen.”
Mevrouw M.:”Mijn kinderen moesten mij helpen met de post. Maar het waren veel ingewikkelde brieven, ze wisten zelf ook niet wat ze lazen. En ik schaamde me.”
Julia:”Het eerste wat we deden was zorgen dat de verblijfspapieren van twee van de kinderen in orde kwamen, want die waren uitgeschreven omdat ze niet op tijd verlengd waren. Omdat de kinderen niet genaturaliseerd zijn, moet de verblijfsvergunning iedere vijf jaar verlengd worden. Dat kost meer dan 250 euro per kind. Toen wij in beeld kwamen, was dat geld er niet en waren twee kinderen uitgeschreven.”
Mevrouw M.:“Ze dreigden Nederland uitgezet te worden, maar ze zijn gewoon hier geboren. Dat gaf zoveel stress en onzekerheid, maar ik wist niet meer wat ik moest doen.”
Julia:“Niet ingeschreven staan heeft grote gevolgen. Hoewel een van de kinderen stage liep, kon ze geen stagevergoeding krijgen, omdat er geen BSN was. Zo liepen ze maandelijks geld mis. En dat kon dit gezin goed gebruiken.”
Mevrouw M.:“Ik wist dat niet eens, dat vind ik heel erg.”
Julia:“Toen dat geregeld was, konden we aan de slag met de verzekeringen, want dat was ook niet geregeld, waardoor ze niet naar de tandarts of de dokter konden zonder direct te betalen. En dat geld was er ook niet. Gelukkig konden we ze weer laten verzekeren.”
Mevrouw M.:“Dat was fijn, want zo kon ik ook met mijn gezondheid aan de slag. Ik had elke dag veel pijn door een hernia, maar omdat ik niet verzekerd was, kon ik daar niks aan doen. Ik moest naar de fysio, maar dat kon ik niet betalen. Door de pijn kon eigenlijk alleen maar liggen. Nu ben ik geopereerd, zodat ik weer meer in huis kan doen.”
Julia:”Toen kwam de schuldenaanpak. Met hulp uit het experiment konden we die in één keer aflossen. De schuld viel relatief gezien mee, vooral als je bedenkt wat een enorme stapel post we opengemaakt hebben. Vanaf dat moment ontstond er lucht.”
Mevrouw M.:”Julia wilde graag dat ik onder bewind kwam te staan, maar dat wil ik niet. Toen hebben we afgesproken dat de vaste lasten via de uitkering betaald worden, zodat ik niet weer schulden krijg.”
Julia:“Het is absoluut geen vetpot bij dit gezin. De negatieve spiraal is nu doorbroken. Maar het lukt allemaal maar net en ik maak me behoorlijk zorgen over wat er gebeurt als de jongste kinderen te oud worden om nog kinderbijslag te ontvangen. De kinderbijslag is nu een belangrijke bron van inkomsten voor dit gezin. Hierdoor houden ze het hoofd boven water. Het is nu dus belangrijk dat we de oudste kinderen ook betrekken bij de situatie en een plan te maken voor de toekomst. We willen graag dat ze bijdragen in de kosten, maar ook dat ze niet zelf in de schulden raken.”
Mevrouw M.:“Ik hoop dat Julia ze kan uitleggen dat ze me nog een beetje meer moeten helpen. Misschien door kostgeld te betalen. Ik vind het verschrikkelijk om het ze te vragen, maar anders redden we het niet.”
Julia:”Het is geen wonderverhaal. Dit gezin zal altijd hulp nodig hebben, al is het alleen al door het analfabetisme van mevrouw. Een bewindvoerder zou helemaal ideaal zijn. Maar de basis is hersteld. Geen dreiging meer van uithuisplaatsing. Het huis is opgeruimd. En wat ik heel fijn vind: mevrouw M. belt me nu zelf als er iets misgaat of vragen heeft, zodat ik haar kan komen helpen.”
Mevrouw M.:”Ik voel me sterker. Niet alles is goed, maar het is beter. Het is rustiger in huis en het lukt me om een deel van het huishouden en de zorg voor mijn kinderen zelf bij te houden. En ik weet nu: ik hoef het niet alleen te doen.”
Lees ook de andere verhalen
De kracht van Immerloo Schuldenvrij zit in de persoonlijke en integrale aanpak van coaches die naast het huishouden staan. Zij vormen het ankerpunt in een versnipperd systeem, lossen acute zorgen op en bouwen zo aan vertrouwen.
Klik op de deuren en lees het verhaal van de gezinnen en coaches achter deze voordeuren.
